Hulzense Boys en WVF delen de punten

Onder zeer koude omstandigheden moest Hulzense Boys afgelopen zaterdag in Zwolle aantreden tegen WVF. Een ploeg die in de grote middenmoot staat en slechts twee punten achterstand heeft op de ploeg uit Hulsen. Kortom, de supporters konden zich op gaan maken voor een spannende pot. De wedstrijd eerder dit jaar in Hulsen eindigde in een kleine 2-1 voor Hulzense Boys. Doordat topscorer Machiel van Keulen moest werken werd Sander Kamphuis vanuit het middenveld doorgeschoven naar de spitspositie.
Vanaf de eerste minuten van de wedstrijd bleek dat de weersomstandigheden grote invloed zouden hebben op het spel. De harde en gure wind waaide dwars over het speelveld en zorgde voor een ijzige kou. Zowel de spelers van Hulzense Boys als WVF hadden hier last van en het ronde speeltuig belande, gedragen door de wind, vaak op plekken waar het niet naartoe werd geschoten. Toch was het de ploeg uit het Zwolse Westenholte die in de eerste helft het beste met deze omstandigheden om wist te gaan. De eerste kans van de wedstrijd was dan ook voor de thuisploeg. Een actie over de rechterkant werd overgeschoten door middenvelder Ruijsch. Daarna golfde het spel op en neer, waarbij beide ploegen het wel probeerden, maar het spel vrij rommelig was. Na een half uur spelen kreeg WVF vanuit het niets de tweede kans. Een bal werd verkeerd weggewerkt en de inlopende aanvoerder Meijer kon daardoor afdrukken. Gelukkig vloog de bal net over de dwarsligger. Hulzense Boys daarentegen probeerde het wel, maar het goede spel van de afgelopen weken was afgelopen zaterdag nauwelijks mogelijk. Op slag van rust kwam de bal na een goede combinatie voor de voeten van Jordy Wolfkamp. Met een fraaie solo passeerde hij zijn tegenstander en ging het strafschopgebied in. Daar werd hij neergelegd door een verdediger van de thuisploeg, waardoor scheidsrechter O’Niel niets anders kon dan de bal op de stip leggen. Toch waren er protesten bij de thuisploeg, omdat enkele spelers dachten dat de bal de achterlijn had gepasseerd. De toegekende strafschop werd uiteindelijk beheerst benut door Jorg Roetgerink, waardoor de ploegen gingen rusten met een 0-1 voorsprong voor Hulzense Boys.
Na een kwartier opwarmen werd de tweede helft in gang gezet. WVF zocht wat meer de aanval en kreeg enkele mogelijkheden, maar doelman Patrick Loohuis wist met enkele goede reddingen zijn doel schoon te houden. Toch was het na twintig minuten spelen alsnog raak. In een tegenstoot werd er te gemakkelijk verdedigd en kwam de bal uiteindelijk voor de voeten van Clint Kruisweg. Met een strakke schuiver bracht hij de stand op 1-1. Daarna golfde het spel op en neer en kregen beide ploegen mogelijkheden op de voorsprong. Zo kon de doelman van WVF met een uiterste krachtsinspanning redding brengen op een schot van Sander Kamphuis en zag hij een kopbal van Jorg Roetgerink, na een goede corner van Ties ten Barge, net naast de paal verdwijnen. Bij Hulzense Boys moest doelman Loohuis enkele keren handelend optreden bij mogelijkheden van WVF. Een van die mogelijkheden ontstond doordat scheidsrechter O’Niel een buitenspelsituatie anders beoordeelde en liet doorspelen. Wat later liet hij grensrechter Beltman direct weer staan en ontstond er dreiging. Gelukkig verdedigden de roodhemden nu als echte mannen en werd een doelpunt voorkomen door een schot te blokken. Bijzonder was dat de scheidsrechter enkele minuten na dit moment aangaf dat hij, als hij het opnieuw kon beslissen, een penalty had gegeven. Toen iets later een diepe bal gespeeld werd en twee spelers van WVF enkele meters buitenspel stonden vlagde grensrechter Beltman logischerwijs opnieuw. Terwijl de scheidsrechter niet op lijn liep besloot hij wederom om het signaal te overrulen en zo kon Hessel Berends namens WVF alleen richting het doel. Hij passeerde de doelman en schoot de bal in het lege doel, 2-1. Bij Hulzense Boys waren de spelers en begeleiders logischerwijs woedend. Driemaal achter elkaar de grensrechter onterecht laten staan, terwijl deze bekend staat als heel eerlijk, en je zelf niet op lijn loopt, dat geeft frustratie. Ties ten Barge zei hier ook wat van en mocht met tweemaal geel gaan douchen. Met nog een kwartier te spelen en een man minder besloot trainer Bram Freie direct om verdediger Jorg Roetgerink naar voren te sturen. Gelukkig toonde Hulzense Boys veerkracht en werd de jacht op de gelijkmaker ingezet. De bal kwam na een aanval over de linkerkant van het veld in de voeten van Danny Schoenmaker. Danny had een goede voorzet op Jorg Roetgerink en met een goede kopbal wist hij de gelijkmaker op het bord te zetten, 2-2. Hierna volgde er nog een spannende slotfase. De mannen uit Hulsen vochten als leeuwen en toen er rond de klok van 17.00 uur voor de laatste maal werd gefloten bleek dat de ploeg een punt mee kon nemen naar Hulsen. Na de wedstrijd was er een dubbel gevoel bij de spelers en begeleiding. WVF kreeg vanmiddag duidelijk de grootste kansen en men kon trots op zichzelf zijn dat het met tien man in de laatste fase na een 2-1 achterstand alsnog de 2-2 maakte. De manier waarop de 2-1 tot stand kwam en de rode kaart die daarop volgde zorgden wel voor een enigszins bittere smaak en een gevoel van onrecht.
Door deze puntendeling blijft Hulzense Boys op de vijfde plaats staan. Het was de eerste wedstrijd van de derde periode en daarin heeft de ploeg dus het eerste punt gepakt. Aanstaande zaterdag speelt Hulzense Boys een thuiswedstrijd. Op het eigen Sportpark Smidserve ontvangt het IJVV, wat op basis van verliespunten de derde plaats op de ranglijst inneemt. Het belooft dus een spannende wedstrijd te worden. De wedstrijd begint om 14:30 en staat onder leiding van dhr. Huis in ’t Veld.

Laat wat van je horen

*